همیشه فکر کردن به اون هواپیمای مسافربری که توسط  ناو هواپیمابر مورد هدف قرار گرفت..منو تا عمق غم و اندوه پرتاب میکنه ..سوای معادلات سیاسی که مردم عادی هیچوقت توش نقشی ندارن کشته شدن این همه آدم بیگناه و این که چرا هیچ مدافع حقوق بشر و روشنفکری حاضر نمیشود به خونخواهی 200 مظلوم کشته شده در این حادثه دلخراش برخیزد و بر قاتلان بشورد....


 

چند روز هست که فراخوانی برای طراحی بنای یادبود برای این حادثه انجام شده ..چون معمولا سوانحی از این دست همیشه باید در یاد و خاطر یک ملت باقی بمونه ..مانند بنای یادبود کشته شدگان حادثه 11 سپتامبر و یا بمباران اتمی هیروشیما در پارک صلح  که دیدنیترین جای هیروشیما به شمار میاد  و اونو  به یادبود کشته شدگان بمب اتم ساخته اند.

 

 

 

 نماد یادبودی که  برای دختر معروف درنا ساز ساخته اند . ساداکو ساساکی نام دختری است که موقع سقوط بمب دو سال داشت و ده سال بعد به سرطانی مبتلا شد که ناشی از اثرات بمب بود.


 


بهترین دوست ساداکو در زمان بیماری او در بیمارستان به دیدنش رفت و در آنجا با تا کردن کاغذی برای ساداکو یک پرنده­ی درنا ساخت. بر اساس افسانه­ای قدیمی در ژاپن اگر کسی هزار تا درنا بسازد، به آرزویش می­رسد. ساداکو از آن پس تا روز مرگش در بیست و پنجم اکتبر ۱۹۵۵ توانست ۶۴۴ درنا بسازد. از آن پس درنا سمبل صلح در شهر هیروشیما شد. وقتی از موزه بمب اتم بازدید می­کردم، دیدم هنوز عده­ای هستند که قرار گذاشته­اند تمام ساعاتی که پارک بازدید کننده دارد، درنای کاغذی بسازند و به دیگران آموزش دهند.

 

 

بر اساس همین رسم است که از سراسر دنیا، علاقه­مندان به صلح، درنای کاغذی می­سازند و به هیروشیما می­فرستند و آنها در نمایشگاهی آن را در معرض دید مردم قرار می­دهند.

 

 

درنا پرنده بزرگی است با پاها و گردن دراز، دم نسبتاً کوتاه و منقاری بلند و کلفت.

 

 

شهر هیروشیما و اتفاق تلخ و جنایتی که در آن توسط آمریکائی­ها افتاد، مردم دنیا را از بمب اتمی ترساند. این جنایت از ذهن بشریت پاک نمی شود.

 

این عکس نمادین لحظه­ای است که هواپیما آماده­ی انداختن بمب است.