وقتي آدم احساس آرامش ميكنه
 |
"شارژ رایگان ایرانسل! بشتابید! مطمئنِ مطمئن! فقط با ارسال یک کد اعتبار خود را افزایش دهید!" این جملات برای شما آشناست؟ اگر نیست کافی است همین الان سرچ کنید و ببنید که چند سایت و وبلاگ این جملات را تبلیغ کار خود کرده اند. اما حقیقت ماجرا چیست؟ |
 |
شکی نیست که واژه هک و هکر برای همه ما شناخته شده و معموله... اما این که چقدر تو این زمینه توانایی داریم و ذهنیت و تصورمون از افرادی که این توانایی رو دارن، چجوریه ... خب قطعا متفاوته... |
 |
چند بار این جمله را شنیده اید که مثلا مرگ را با چشمهای خودم دیدم ... مرگ از یک قدمی ام رد شد ؟ |
 |
نویسنده محبوب من... نه... نویسنده محبوب خیلی ها... دیروز دار فانی را وداع گفت... نادر ابراهیمی را از همان سال هایی که به کتاب خواندن روی آوردم میشناسم... " بار دیگر شهری که دوست می داشتم" را هزاران بار خونده ام... تک تک جملاتش را میستایم... |
 |
یک نفر به دعای ما و توجه پروردگار احتیاج دارد... شاید محسن عزیز از دست من دلخور شود... دوست داشتم وقتی همه چیز به خیر و خوشی گذشت خودش بیاید و شرح ماجرا را بنویسد ولی ... امروز ۵ شنبه است و روز استجابت دعا... |
 |
من آنجا را ندیده بودم و اصلا خبر نداشتم چنین جایی هم وجود دارد وقتی از شمال به قصد تهران حرکت کردیم، حوالی رشت دایی گفت که موزه ای را پیدا کرده است و آنقدر زیباست که باید ما هم ببینیم. این شد که سر از آنجا در آوردیم. |
 |
انگار همین دیروز بود... سرمای بی سابقه ی تهران، برف و یخبندان و پستی دل گیر: که دلم آفتاب میخواهد. دلم گرمای ملایم اردیبهشت ماه و بوی گل و رقص خورشید و آبی آسمان می خواهد... دلم طبیعت میخواهد... |
 |
من از کسایی هستم که دست کم خودم فکر میکنم که روی کشور و ملیتم حساسم . شما چطور؟ بذارید بحث رو یه جور دیگه شروع کنم. موقع خرید کالا، بیشتر چی براتون اهمیت داره؟ کیفیتش یا قیمتش؟ یا قبل از هرچیزی کشور سازنده اش؟! |
 |
گمونم همه اونایی که وبلاگ دارن دست کم یه بار به یه بازی وبلاگی دعوت شده باشن. من بارها و بارها تو این بازی ها شرکت کردم و متاسفانه یا خوشبختانه هرکی رو که بازی دعوت کردم هیچ وقت شرکت نکرده!! آخرین بازی که دعوت شدم از طرف راسکولنیکف بوده! |
 |
یادمه وقتی تابستون تموم میشد و میرفتیم مدرسه یا وقتی تعطیلات کوتاه عید رو پشت سر میذاشتیم و تو اولین جلسه انشای مدرسه شرکت میکردیم، اولین انشا بی برو و برگرد این بود: ـ تعطیلات خود را چگونه گذراندید؟! |
 |
کم مینویسم و میدونم که یه جورایی تنبل شدم... راستش چند بار خواستم پست خداحافظی بزنم و منتظرتون نذارم... دوستان و همکارا که لطف دارن به من اعتراض کردن... همیشه دو ماه آخر سال برام پر از شلوغی و گرفتاری و بدو بدو بوده و هست... |
 |
در دل انديشيد: علي رغم اينكه كمي مي ترسد به طرز ترسناكي كنترلي بر اعمالش ندارد. به طرف جعبه كوچك حاوی قرصها رفت. شكاف كوچكي كه با تيغ روي دستش ايجاد كرده بود، هنوز مي سوخت و انگار با اين سوزش مدام به او يادآوري مي كرد كه اين بار بايد راه بهتري بيابد و همه جوانب را بسنجد. |
 |
فکر کردم اینبار مثل همیشه نباشه! یه جورایی ساختار شکنی کنم و به جای اینکه داستانی از من رو بخونید کتاب هایی رو که به تازگی خوندم رو بهتون معرفی کنم و چند تا داستانک هم انتخاب کردم و براتون مینویسم. |
 |
صورتش حالت کسانی را داشت که به طور ناگهانی خبری مسرت بخش شنیده باشند، اما به صحت خبری که می شنوند، ایمان ندارند. نه "افسون" نمی توانست بپذیرد، چیزی که می شنود حقیقت داشته باشد. خانم همسایه در حالی که سعی می کرد، لحن غم انگیز و تسکین دهنده ای داشته باشد، گفت: .... |
 |
چقدر پیش اومده که دچار سو تفاهم شده باشید... اتفاقی افتاده باشه، شما قضاوتی کرده باشید و بعد متوجه شده باشید که اصلا قضیه جوری که شما فکر میکردید نبوده... و تازه خیلی وقتها هست که ما اصلا متوجه اشتباهمون نمیشیم... |
 |
نگاهش جور خاصی بود. تن را می لرزاند. نمی شد گفت زیباست، ولی جذابیت وحشتناکی داشت. شیطنتی در پس چهره اش نهفته بود که باعث می شد، برای ایفای نقش منفی یک فیلم مناسب به نظر برسد. اما از آن "بد من" ها که آدم عاشقشان می شد ........ |
 |
برای یه دفعه هم که شده، بیایید با خودتون رو راست باشید. تو شرایط متفاوتی که به طور روزمره براتون پیش میاد، شما چقدر دیگران رو سرزنش میکنید؟ دیگران چقدر شما رو سرزنش میکنن؟ |
 |
شما اولین باری که خدا رو حس کردید... کی بود؟ اصلا چی شد که به اون حس رسیدید؟! حسی که به آدم میگه: یه نفر اون بالا هست... یه نفر داره نگام میکنه... یه نفر بهم گوش میکنه ........ |
 |
مرد جوان پر بود از حس تنفر و آزردگی! هميشه از اينکه مي ديد دخترک بی پروا راجع به همه چيز حرف ميزند و نظر ميدهد عصبانی ميشد... دخترک دوباره پرسيد: "کجا ميرويم؟" مرد حتی به خود زحمت نداد نيم نگاهي به او بياندازد...همان طور که پايش را روی پدال گاز مي فشرد در دل گفت: "ساکت شو بشين ببين کجا ميريم!" |
 |
درست هنگامی وارد ایستگاه مترو شد که سوت بسته شدن درها به گوش رسید. بی درنگ خود را به داخل نزدیکترین واگن پرت کرد. در بسته شد و قطار با سرعت یکنواخت و آرام بخشی حرکت کرد. چشم گرداند تا جای خالی برای نشستن بیابد. همه صندلی ها پر بود، ولی ...... |
