اولين شب آرامش

اولي كه ديدم خيلي عجيب بود واسم ... فكر هر وسيله اي رو كردم الا ماشين رو ... بيشتر شبيه اين بانك CD ها ميمونه كه من خيلي دوست دارم ....  اما وقتي آرم پژو رو ديدم و آينه بقل هارو فهميدم بازم اين مهندساي باحال صنعتي دست گل به آب دادن ....

واقعا هنرمند بودنم نعمتیه ... بعضی ها هستن که از هر انگشتشون 254 تا هنر می باره ، بعضی ها هم از ده تا انگشتشون که سهله از  به اضافه ده تا انگشت پا یعنی 20 تا انگشتشونم رادیکال 41/2 تا هم هنر نمی باره ، مث خود من ... ببینید ظرافت و خلاقیت ذهن رو ... طرف باید آدم واقعا خوش ذوقی بوده باشه که تونسته انقد قشنگ شکل بده به هوله ها ... من تنها استفاده هنرمندانه ای که بلدم از هوله بکنم اینه که ...

امروز از  اون روزایی بود که اصلا حتی حوصله خودم رو هم نداشتم. پس تصمیم گرفتم به ورزش وبگردی(نه ولگردی) بپردازم  و در کنار اون نظرات سایر وبلاگ هارو هم بخونم . چیزی که خیلی برام جالب بود حتی جالبتر از پست وبلاگ...... و به چه نتیجه ای رسیدم ؟؟

بعضی ها بد میخورن ، بعضی ها کم میخورن ، بعضی ها ریز می خورن و بعضی ها درشت ، بعضی هاهم گنده می خورن ، خودم که هر وقت غذا می خورم بقیه صداشون در میاد که این چه طرز غذا خوردنه ، مگه گنجشکی بچه جون ، مرد باید گنده گنده لقمه ورداره ، ولی هیچکدوم رو من تاثیری نداره ، من همیشه ریز خوردم ... مگه مردی به گندگیه و گنده خوردنه؟؟؟ ... 

سربازي كه نرفتم ... اما تعريف زياد شنيدم ... ميگن آدمو ميسازه ... ميگن درس زندگي ميده به آدما ... آره خوب ... درس زندگي ميده ... ماشين سرهنگارو شستن ... راننده خونواده تيمسارا شدن ... توالت پادگانو شستن ... ولگردي كردن ... جارو كشيدن ... همه اينا درس زندگي ميده به آدم ... عكساي تمرين سربازاي يه منطقه كوهستانيه ... نميدونم بدبختا مال چينن ، كره يا ژاپن ...

خدمتتون عارضم که منظور محسن از نوشتن ( یکی از بچه ها ) تو پست بالش جدید واسه آقایون ، کسی نیست جز شخص شخیص پویا . منم گفتم حالا که قراره سریالی شه یه قسمتشم خودم کارگردانی کنم . بالشی که من بهتون معرفی می کنم آقا و خانوم نمیشناسه واسه همه کاربردیه فقط ممکنه موقع استفادش بقدری خواب بهتون بچسبه که دور از جون دیگه هیچوقت بیدار نشین .... اوا ...  این عکسه چرا اینجوریه ؟؟؟

چند روز بود مریض بودم..از همین ویروسی ها 
  
..امشب داشتم روزنامه رو ورق میزدم دیدم توش یه مقاله داشت راجع به ویروسهای کامپیوتری.. باز رفتم تو فکر و خيال و ياد يه چيز شديدا خجالت انگيزناک و در عين حال مضحک و خنده دار افتادم که چند سال پيش برام اتفاق افتاده: