اولين شب آرامش

از قديم نديم كاريكاتور دوست داشتم ... مخصوصن اگر كنار مدل واقعيش باشه .... ياد اون بنده خدائي افتادم كه ميگن بجاي كاريكاتورش عكس خودشو گذاشته بودن ...  حيف كه قرار شده ديگه حرف سياسي نزنم ...  ببينين اين كاريكاتورارو .. مخصوصن آخريشو ....  اين مسئله رو هم كه از خودم گفتم بخونين و نظرتونو بدين ...

وقتي از پل مديريت رد ميشم چه دست فروش باشه چه نباشه ياد بادكنكاي قرمز و صورتيشون ميفتم .... ياد گل نرگس ...  ياد فال حافظ ...   بادكنكا اونجا آدمو بدجوري به فكر فرو ميبرن ... باعث چه چيزائي ميشن و چه خاطره هائي واسه آدم ميسازن ... چه تو دوران بچگي ... چه تو دوراني كه آدما فك ميكنن بزرگ شدن ................. اين بادكنكائي كه براتون گذاشتم تو فستيوال هنرهاي بادكنكي مقام آودرن .... ببينين ...

هرچي خاطره ي تلخ داري بريز تو يه جعبه. عطر قديميت هم بذار داخلش. درش رو سفت ببند. جعبه رو به گوشه اي از تاريک ذهنت ببر.
يه عطر جديد بخر. به حمام برو و. لباسهاي تميز بپوش.
عطر جديدت رو انقدر بزن تا خوب حسش کني. برو رو پشت بوم خونتون. به آسمان نگاه کن، آبيه، بزرگه، مثل يه سقف هميشه بالاي سرته. حالا به روبرو نگاه کن، يه دشت بزرگ پر از ساختمون، پر از آدماي جورواجور. آينده ات مثل روبروته نمي دوني توش چه خبره....

اونوقتا از كتاب استفاده هاي زيادي ميكردم ... خيلي وقتا بعنوان سه پايه دوربين ... خيلي وقتا بعنوان يه وزنه سنگين بعد از چسب كاري ..... خيلي وقتا هم واسه دكور و عضويت تو كتابخونه ..... اما هيچ وقت فكر نميكردم ميشه با كتاب هم هنر نمائي كرد ... اين آقا يا خانومي كه اين كتابارو اين شكلي چينده هم خيلي كتاب داشته .... هم خيلي به دانشمندا علاقه داشته .... هم قدرت تخيل خوبي داشته ....

اینم خداحافظی منه از وبلاگ ... از شما ... از نت ... از کامپیوتر ... 

شاعر و فرشته اي با هم دوست شدند.فرشته پري به شاعر داد و شاعر ، شعري به فرشته.
شاعر پر فرشته را لاي دفتر شعرش گذاشت و شعرهايش بوي آسمان گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه عشق گرفت.
خدا گفت : ديگر تمام شد.ديگر زندگي براي هر دوتان دشوار مي شود